غم دختری تنها!

امروز روز جهانی ناشنوایانه! این تنها جمله ی گوینده ی اخباره! همین و بس! خیلی راحت با گفتن یه جمله تموم شد! اما کسی واقعا نمی دونه زندگی یه آدم ناشنوا و خانوادش چطوریه، کسی در مورد رنج و دردایی که اونا کشیدن حرف نمی زنه! هیچ کس از غم دختری که سال هاست تو حسرت صدای پدرشه حرف نمیزنه! کسی از بی پناهی دختری که تا وقتی اطرافیانش میفهمن برادر نداره و پدرش اینطوریه بجای اینکه کمکش کنن فقط به این فکر می افتن که خب طعمه ی خوبی واسه سوء استفادس چون پناهی نداره، خبر نداره! هیچ کس اشکای اون دختر رو نمیبینه وقتی دوستانش از رابطه ی خوبشون با پدراشون حرف می زنن! هیچ کس درد اون دختری رو نمی فهمه که آرزو داره یه بار فقط یه بار پدرش به اسم صداش کنه! نه اینا چیزایی نیست که باید در موردش حرف زد! امروز فقط و فقط روز جهانی ناشنوایانه! همین و بس!